To był czas podarowany i naznaczony Obecnością Boga. Słuchaliśmy Słowa Życia, modliliśmy się, dzieliliśmy doświadczeniem wiary w Boga, który JEST! Zakończyło się ostatnie w tym roku spotkanie z cyklu ,,Zasłuchanie w Słowo". Ksiądz Piotr Gałas wprowadzał nas w poszczególne fragmenty z historii Abrahama. Poniżej zamieszczamy świadectwa uczestników. Zdjęcia pojawią się wkrótce.

Tym razem Bóg pytał mnie o to, jaka jest moja wiara. A konkretniej o to, czy moje życie mówi innym o tym, że jest dobry Bóg. Czy moje uczynki świadczą o tym, że Bóg jest Miłością, która przebacza, kocha, troszczy się i robi to za darmo? Przeczytałam tam w Wisełce od jednym z obrazków wiszących na ścianie, napis:"Czy ktoś, idąc po twoich śladach, dojdzie do Chrystusa?"

Niestety, chyba musiałby się mocno namęczyć, żeby w tej plątaninie kroków znaleźć dobrą drogę. Zerkając za siebie wstecz, zdałam sobie sprawę z bolesnego braku tych uczynków wiary, które mogłyby chwalić i pokazywać innym prawdziwego Boga. Jednak odkrycie tego faktu jakoś mnie bardzo nie zasmuciło. Wiedziałam, że Pan, który kocha, może dać mi łaskę zmiany. Te dwa dni spedzone w obecności Boga, kryjącego sie w Słowie, w Najświętszym Sakramencie, były dla mnie lekiem na codzienność, pozwoliły zatrzymać się na chwilę. Uświadomiłam sobie, że muszę mocno do Niego przylgnąć, tylko w Nim jest moje życie i droga do prawdziwego szczęścia. To, za czym tak bardzo tesknię, to być w Bogu.Jakie to może być spotkanie z Nim, kiedyś tam na końcu? Znaleźć się w Obecności Boga i wiedzieć,że to się nigdy nie zmieni... Ożyło we mnie na nowo przenikające mnie pragnienie pełnienia woli Boga. Brzmią jeszcze we mnie echem, słowa śpiewanej na Zasłuchaniu pieśni:"Ojcze, zwiąż mnie mocno, abym sie nie opierał. Bym w milczeniu stał się barankiem i nie odmówił Ci niczego." Tak, Boże Najdroższy, nie chcę w niczym Ci przeszkadzać. Chcę być tylko Twoim narzędziem, aby ci, którzy Cię jeszcze nie spotkali, mogli poznać Twoją dobroć. O, gdyby można było związać swoją wolę i oddać sie bez reszty Bogu. Tak, aby wszystkim do Niego należeć, dać Mu się przeniknąć i nie zostawić nic sobie. Ale On daje zawsze wybór, nie chce do niczego zmuszać i tylko ciągle czeka... Dziekuję bardzo Bogu za ten czas, który dostałam, za ciszę w której nie musiałam nic mówić, ani nikomu odpowiadać, za nieograniczoną możliwość przebywania w kaplicy z obecnością Chrystusa w Najświętszym Sakramencie, za ludzi, którzy to dla nas przygotowali, za to wszystko, co pozwoliło mi usłyszeć Jego głos...

W Abrahamie Bóg pokazał mi jak bardzo samotnym może być człowiek mając i małżonka, i dzieci, i godne życie. I tylko obecność Boga, Żywe Słowo, może wypełnić tę pustkę, kontemplowanie Boga Ojca z Izaakiem ocalonym, z Jezusem Zmartwychwstałym. "O stań się Jezu dla duszy, radością Paschy wieczystej"